اين آبانبار در ضلع جنوب محور تاريخي چهاردرخت و درون بافت تاريخي بيرجند قرار دارد و مانند ديگر آبانبارهاي موجود در منطقه داراي فضاي ورودي، پلكان، پاشير و منبع ذخيره آب است. فضاي ورودي آبانبار به صورت ساده و در عين حال داراي طاقي با قوس جناغي است. بعد از فضاي ورودي پلكانهاي آبانبار واقع شده كه در طرفين ابتداي ورودي آن دو سكو تعبيه شده است. پوشش سقف در فضاي داخلي به صورت طاقآهنگ احداث شده و اين پوشش تا انتهاي پاشير نيز به يك فرم ادامه مييابد. قسمت پاشير كه آخرين بخش معماري فضاي داخلي آبانبار محسوب ميگردد به شيوه ضربي پوشش يافته است. منبع ذخيره آب اين آبانبار نيز با تبعيت از فرم نمونههاي مشابه ديگر بنا شده است. آب انبار محسنزاده با مصالحي چون آجر، گچ، آهك و ساروج احداث شده است.