بازه زمانی این دوره از حدود 300 هزار سال تا 40 هزار سال قبل را در برمیگیرد. در این دوره گونههای مختلف انسانی حضور داشتند که برخی از آنها شامل هومو ساپینس، هومو نئاندرتال، هومو دنیسوا هستند و در این بین دو گونه هومو ساپینس و هومو نئاندرتال از گونه انسانی قدیمیتری گونه زایی میشوند که به عنوان هومو هایدلبرگ شناخته میشود.
در طول این دوره به مدد نوآوریهای متعددی که در زمینه ساخت و تراش دست افزارهای سنگی انجام گرفته بود، فرایند شکار و سلاخی حیوانات به شکل هدفمند انجام میپذیرفت، در این دوره شاهد ظهور نخستین مدارک استفاده از سرپیکانهای سنگی هستیم که تحولی شگرف در صنعت ابزار سازی بشمار میرود و به شکارورز- گرداورنده ها این امکان را می داد که به شکل سیستماتیک به شکار گونههای مختلف حیوانی روی بیاورند. شکار انواع ماموت، گوزنها، غزالها و حتی خرس غار نشین از جمله انها بودند. دو صنعت لوالوا و موستری به عنوان صنایع سنگی اصلی این دوره بشمار می روند.
این دوره در ایران، دیرینگی نسبی از 300 هزار سال تا 40 هزار سال پیش را در بر می گیرد. مهمترین محوطه هایی که در خراسان جنوبی آثار این دوره در آنجا شناسایی شده و در موزه باستان شناسی استان به نمایش گذاشته شده است، محوطه های کفتر کوه، کلاته شور و دق جزیره در حد فاصل شهرستانهای سرایان و فردوس، محوطه کلاته محمد لاله و چهل دختران در شهرستان سربیشه و محوطه تخچر آباد شهرستان بیرجند می باشد.
مهمترین ابزارهای سنگی این دوره در محوطه های خراسان جنوبی، شامل سنگ مادر لوالوا ، تیغه و تراشه لوالوا، سر نیزه، سر پیکان و خراشنده می باشد. از سنگ مادر برای ساخت و برداشت سایر ابزارهای سنگی از روی آن بهره می گرفتند. سرپیکان و سر نیزه برای سوار شدن روی دسته های چوبی یا استخوانی برای شکار و تیغه ها و خراشنده ها ابزارهایی چند کاربردی بوده که در فرایند سلاخی گوشت شکار استفاده میشده است.
Audio Introduction: (Middle Paleolithic)