محوطه باستانی کله کوب واقع در شهرستان سرایان که از دوره نوسنگی تا عصر آهن یعنی حدود 5000 سال تا 1000 سال پیش از میلاد را در بر می گیرد. این آثار شامل خیش یا شیارگَر سنگی، سَردوک سفالی نخ ریسی، مُهر و انگشتر مفرغی، گردنبند سنگی و ظرف سفالی آئینی است.
خیش یا شیارگر سنگی: دست افزاری است که در فرایند فعالیت های کشاورزی و جهت ایجاد شیار برای کاشت و شخم زدن زمین مورد استفاده قرار میگرفته است.
سردوک سفالی: بخشی از دوک نخریسی است که جهت تولید نخ از پشم، کرک و مو استفاده می شده است. خیش سنگی و سَردوک جزو کهن ترین شواهد کشاورزی و دام پروری در محدوده خراسان جنوبی هستند.
مهر و انگشتر مفرغی: مهر یکی از مهمترین شاخصه های مالکیت و شروع روابط تجاری بین مناطق مختلف است. این اثر به روش قالبی تولید شده و انگشتر نیز به عنوان زیورآلات زنانه، فاقد نگین و با روش چکش کاری ساخته شده است.
گردنبند: به عنوان زیورآلات استفاده میگردیده و از جنس سنگهای آهک و عقیق و همچنین صدف که به صورت مهره ای تراشیده شده است.
ظرف آئینی: این ظرف از نخستین نمونه های سفال خاکستری و دارای کاربری آیینی- مذهبی بوده که در مراسم تدفین و شستشوی مرده استفاده میشده و به نوعی دارای قداست و کاربرد آئینی بوده است.
Audio Introduction: (kalekoob)